Life is stories & faces

Νάντια Γεραζούνη: Όταν το στιλ γίνεται τέχνη

Αν ο Στάθης Παναγούλης και ο Γιώργος Βαμβακίδης είναι οι ισχυροί μαιτρ πίσω από την γκαλερί The Breeder, η Νάντια Γεραζούνη, είναι σίγουρα η ψυχή της.


Από τη Λίνα Στεφάνου


Φιλική, αποτελεσματική, γενναιόδωρη και με σήμα κατατεθέν ένα μοναδικά προσωπικό στιλ που την κάνει να ξεχωρίζει τόσο, ώστε να την συμπεριλάβει η βρετανική Vogue στις σελίδες της. Η ζωή της ως διευθύντρια στην πιο avant-garde γκαλερί της πόλης, περιλαμβάνει πολλά ταξίδια, καθημερινή επαφή με σύγχρονους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, εγκαίνια, πάρτι και φυσικά συνεχή επαφή με ό,τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο της σύγχρονης Τέχνης.

 

Σε είδαμε στο αφιέρωμα του Duro Olowu στη βρετανική Vogue με τους πιο καλοντυμενους του Frieze London. Υπάρχει κάποιος κώδικας ντυσίματος για τις εκδηλώσεις τέχνης;
Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον Duro γιατί είναι ένας σχεδιαστής που θαυμάζω πολύ. Το ντύσιμο μου απλώς εκφράζει την προσωπικότητά μου –είτε βρίσκομαι σε φουάρ στο εξωτερικό, είτε στο γραφείο στην Αθήνα, είτε σπίτι μου.

 

Η δουλειά σου περιλαμβάνει πολλά ταξίδια. Εξακολουθεί κι έχει γοητεία αυτό ή με τα χρόνια απομυθοποιείται;
Ο κόσμος της τέχνης είναι σαν καραβάνι, νομάδες που δίνουν το παρών σε διαφορετικά event σε όλη τη διάρκεια του χρόνου: τον Οκτώβρη στο Λονδίνο, τον Δεκέμβρη στο Μαϊάμι, τον Μάρτιο στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο στη Βασιλεία κ.λπ. Έτσι, σε κάθε προορισμό συναντάω αγαπημένους φίλους και δημιουργούμε καινούριες αναμνήσεις.

 

Είναι αλήθεια ότι οι εικαστικοί ξέρουν τα καλύτερα μέρη για φαγητό; Υπάρχει σχέση μεταξύ της γεύσης και της Τέχνης;
Οι καλλιτέχνες είναι από τη φύση τους πιο τολμηροί και περίεργοι, οπότε συχνά όντως ανακαλύπτουν κρυμμένα μυστικά. Στη Breeder έχουμε ξεκινήσει συνέργεια με το εστιατόριο Vezené, στα πλαίσια της οποίας καλλιτέχνες και εικαστικά πρότζεκτ που επιμελείται η γκαλερί δημιουργούν site specific έργα και παρεμβάσεις στον χώρο του εστιατορίου ώστε οι επισκέπτες του, εκτός από τη γαστρονομική εμπειρία, να έρχονται σε επαφή με τη σύγχρονη τέχνη. Η Σοφία Στέβη, παράλληλα με την ατομική της έκθεση στο BALTIC Centre for Contemporary Art, κρέμασε από την οροφή του Vezené καμβάδες με ερωτική και φεμινιστική θεματολογία, ο αινιγματικός HOPE , o oποίος δεν έχει δείξει ποτέ το πρόσωπο του και το καλοκαίρι εξέθεσε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Άνδρου, δημιούργησε στους τοίχους του τοτεμικά κολάζ, o Γιάννης Βαρελάς έργα με άξονα το φαγητό, ενώ o Ανδρέας Αγγελιδάκης εξέθεσε 3D printed έργα εμπνευσμένα από από τα λευκώματα των περιηγητών του 18ου αιώνα.

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μπαξεβάνης

Η The Breeder κρατήθηκε κατά την περίοδο της κρίσης με ψηλά το κεφάλι, με παρουσία στο εξωτερικό και χωρίς να φανεί οποιαδήποτε κάμψη στη δραστηριότητά της. Πώς τα καταφέρατε;
Aπό την ίδρυση της το 2002 από τον Γιώργο Βαμβακίδη και τον Στάθη Παναγούλη, η The Breeder ξεκίνησε μία πορεία που χαρακτηρίζεται από εξωστρέφεια. Αυτό κατέληξε να είναι και εργαλείο επιβίωσης.

 

Είναι και σε μια δύσκολη περιοχή...
Θέλαμε η γκαλερί να είναι από μόνη της προορισμός, οπότε δεν μας ενδιέφερε η περιοχή. Αλλά το να είσαι στο red light district της Αθήνας είναι από μόνο του εμπειρία.

 

Τι κάνει μια γκαλερί καλύτερη από τις άλλες;
Το να παραμένει relevant.

 

Πολλοί ξένοι καλλιτέχνες ήρθαν να ζήσουν στην Αθήνα με την κρίση, αλλά τι γίνεται με τους Έλληνες και τους ξένους επενδυτές και συλλέκτες; Γι’ αυτούς υπάρχει η Αθήνα στον χάρτη της τέχνης;
Υπάρχει ένα αναζωογονημένο ενδιαφέρον για την Αθήνα και τη σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή, ενώ βλέπουμε να ξεπροβάλει μια πολύ νέα ηλικιακά, ενημερωμένη και ενδιαφέρουσα γενιά συλλεκτών. Πρόκειται για ανθρώπους που παρακολουθούν τις διεθνείς εξελίξεις, διαβάζουν για την τέχνη, ταξιδεύουν και ενημερώνονται και αντίστοιχα οι συλλογές που χτίζουν εξελίσσονται δυναμικά.

 

Τα περισσότερα έργα σήμερα συνοδεύονται από επεξηγηματικό κείμενο γιατί αλλιώς δεν καταλαβαίνεις τι βλέπεις. Για ποιο λόγο η Τέχνη χρειάζεται επεξήγηση;
Αυτό είναι μια προσπάθεια του κόσμου της τέχνης να εξηγήσει κάτι που στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται εξήγηση. Την Τέχνη δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να την καταλάβεις: αρκεί να την αισθανθείς και να τη βιώσεις. Η Τέχνη πρέπει να μιλάει για την εποχή μας και να δείξει στις επόμενες γενιές ποια ήταν αυτή η εποχή με τρόπους που σήμερα δεν μπορούμε να αντιληφθούμε.

 

Ποια είναι η πιο ενδιαφέρουσα διοργάνωση αυτή τη στιγμή; Η Documenta, η Biennale Βενετίας, η Biennale Kochi-Muziris στην Ινδία, κάποια φουάρ, της Βασιλείας ίσως;
Η Biennale της Βενετίας και η Art Basel είναι δύο διοργανώσεις που πιάνουν τον παλμό της διεθνούς σκηνής. Βέβαια είναι και σφραγίδα καταξίωσης για όποιον εκθέσει εκεί γιατί σημαίνει ότι έχει επιλεγεί από κορυφαίους επιμελητές και επαγγελματίες του χώρου. Οπότε τα πραγματικά νέα πράγματα γεννιούνται και ξεκινούν πάντα σε πιο εναλλακτικούς μικρούς χώρους, συνήθως δηλαδή εκεί τα ανακαλύπτουν πρώτα αυτοί που έχουν “μάτι”.

 

Τι σε εντυπωσίασε την πρώτη φορά που πήγες στο Frieze London; Τα ντυσίματα, τα πάρτι, οι εμπορικές συμφωνίες;
Το πώς ένα μικρό σποτ σε ένα από τα Βασιλικά Πάρκα του Λονδίνου (η έκθεση φιλοξενείται σε μία προσωρινή κατασκευή σχεδιασμένη από γνωστούς αρχιτέκτονες στο Regent’s Park) μετατρέπεται για λίγες μέρες στο κέντρο όλου του κόσμου της τέχνης. Θα πρότεινα σε οποιονδήποτε βρίσκεται στο Λονδίνο στις αρχές Οκτωβρίου να επισκεφτεί την έκθεση. Πέρα από συγκλονιστική τέχνη, θα εντυπωσιαστεί σίγουρα από το people watching, θα δει ό,τι πιο avant-garde κυκλοφορεί. Δεν είναι τυχαίο ότι δίνουν το παρών πολλοί σχεδιαστές μόδας, όπως ο Raf Simons, o Marc Jacobs, o Hedi Slimane, o Rick Owens.

 

Info

The Breeder, Ιάσονος 45, Μεταξουργείο, τηλ.: 210 3317527,  www.thebreedersystem.com

Εγγραφή στο Newsletter

Εισάγετε το email σας για να εγγραφείτε στο newsletter

Σας ευχαριστούμε! Είμαστε χαρούμενοι που γίνατε συνδρομητής μας. Σας έχουμε στείλει ένα σύνδεσμο στο email που μας δώσατε. Παρακαλώ χρησιμοποιήστε αυτόν τον σύνδεσμο για να πιστοποιήσουμε το email σας και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας.
Αποδέχομαι τους όρους χρήσης Δες Όρους και Συνθήκες.