Life is stories & faces

The Atlas of Beauty: Όταν η ομορφιά δεν γνωρίζει σύνορα

 Η 32χρονη Μιχαέλα Νόροκ από το Βουκουρέστι ξεκίνησε το 2013 να ταξιδεύει με ένα σακίδιο πλάτης και μια φωτογραφική μηχανή, φωτογραφίζοντας γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Τέσσερα χρόνια και δύο χιλιάδες πορτραίτα αργότερα, σταμάτησε και κοίταξε την ιστορία που όλα αυτά τα θηλυκά βλέμματα της έλεγαν, χαρτογραφώντας έναν παγκόσμιο άτλαντα της ομορφιάς.

Τελικά επέλεξε τα 500 καλύτερα και τα συγκέντρωσε στις σελίδες του άλμπουμ «The Atlas of Beauty» μαζί με τις ιστορίες πίσω από τις γυναίκες που σήμερα μας κοιτούν από αυτές τις 352 σελίδες. Σε εικόνες που, πέρα από ενδιαφέρουσες αισθητικά, είναι έξυπνα στημένες ώστε να δημιουργούν αντιθέσεις και ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό ποικιλομορφίας που σε κάνει να σκεφτείς.

 

Άλλωστε, όπως λέει και η ίδια η Μιχαέλα κεντρική ιδέα της ήταν να δείξει την ποικιλομορφία του σύγχρονου κόσμου, μέσα από το βλέμμα των γυναικών, την ομορφιά που δεν γνωρίζει σύνορα και υπάρχει παντού σε όλες της τις μορφές, πέρα από φυλή, οικονομική και κοινωνική θέση ή marketing trends. Και πως αυτή η ομορφιά και η διαφορετικότητα που αποπνέει είναι ένας θησαυρός και όχι αιτία για συγκρούσεις.

 

Η ιδέα της ήρθε σε ένα backpacking ταξίδι της στην Αιθιοπία, όταν έκπληκτη ανακάλυψε ένα μοναδικό μωσαϊκό παραδόσεων και πολιτισμών στις γυναικείες μορφές. «Κάποιες ζούσαν σε φυλές όπου το να ζεις γυμνός ήταν το φυσιολογικό. Άλλες σε συντηρητικές κοινότητες όπου έπρεπε να καλύπτουν πάντα και το κεφάλι. Άλλες σε μοντέρνες συνθήκες σε σύγχρονες πόλεις. Όλες πάλευαν σκληρά να τα βγάλουν πέρα, συχνά κόντρα σε διακρίσεις λόγω του φύλου τους. Αλλά ακόμα και σε εχθρικό περιβάλλον έλαμπαν σαν αστέρια με εκπληκτική αξιοπρέπεια, αντοχή και ομορφιά. Με έκαναν να αναρωτηθώ αν σε μια μόνο χώρα υπάρχει τόση ποικιλία και ιστορίες τότε τι υπάρχει στον υπόλοιπο κόσμο; Πόση ομορφιά περνάει απαρατήρητη; Πόση προσοχή τους αξίζει; Αυτά τελικά με έκαναν να βγω από την comfort zone μου, να παρατήσω τη δουλειά μου και να ξεκινήσω το πρότζεκτ μου».

 

 

Σε αυτό συνδύασε τα δύο μεγάλα πάθη της: τα ταξίδια και τη φωτογραφία και μαζεύοντας τα πρώτα πορτραίτα και τις ιστορίες γυναικών στρώθηκε στη δουλειά. Είχε κάνει μαθήματα φωτογραφίας  στο πανεπιστήμιο, αλλά ήταν απλώς ένα χόμπι. Οι γυναίκες που γνώρισε εξερευνώντας τον κόσμο την ενέπνευσαν και η σκληρή καθημερινή δουλειά της έδωσε νέα αυτοπεποίθηση, με αποτέλεσμα να τον αποτυπώσει όπως εκείνη ήξερε.

 

Στην αρχή ο «Άτλαντας της Ομορφιάς» ήταν ένα μικρό αυτοχρηματοδοτούμενο προσωπικό πρότζεκτ, γνωστό μόνο μέσα στη Ρουμανία. Χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γρήγορα έγινε παγκοσμίως γνωστό. Εκατομμύρια έβλεπαν τις φωτογραφίες και το inbox της Μικαέλα γέμισε μηνύματα από όλο τον πλανήτη. Πολύ σύντομα άρχισε να νιώθει πίεση από την δημοσιότητα, κάτι που την βοήθησε να πάρει την απόφαση να προσπαθήσει ακόμα περισσότερο, να ταξιδέψει μακρύτερα, να βρει ακόμα πιο διαφορετικές εκδοχές της γυναικείας ομορφιάς και ακόμα δυνατότερες προσωπικές ιστορίες που θα την ενέπνεαν. Αρκετά για ένα βιβλίο που θα έκανε τη διαφορά. Και χάρη στη συνεισφορά αγνώστων από όλο τον κόσμο, είχε τα μέσα.

 

Τέσσερα χρόνια αργότερα έχει τραβήξει φωτογραφίες γυναικών από όλες τις ηπείρους εκτός της Ανταρκτικής. Έχει «παγιδέψει» όπως λέει, την ομορφιά, σε Βραζιλιάνικες φαβέλες, σε ερημιές του Αφγανιστάν, σε ένα Ιρανικό τζαμί, στα Θιβετιανά υψίπεδα, στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στη Βόρεια Κορέα, στον Αμαζόνιο, σε κυριλέ προάστια του Παρισιού, στο Νεουορκέζικο downtown, στο Πεκίνο αλλά και στην Ελλάδα.

 

Το μάτι της πάντα προτιμά τα φυσικά χωρίς πολύ make up πρόσωπα. Εστιάζει και στο φόντο γύρω τους και τη ζωή τους. Τους μιλά πολύ, μαζεύοντας τις προσωπικές τους ιστορίες, αλλά ακόμα και όταν δεν μιλούν μια από τις πέντε γλώσσες που ξέρει, επιστρατεύει αυτοσχέδια παντομίμα. Μπορεί να έχει ένα λεπτό, μπορεί και μία ώρα, μπορεί τα «μοντέλα» της να ξαναέχουν φωτογραφηθεί από επαγγελματία, μπορεί και να μην έχουν ξαναδεί φωτογραφική μηχανή. Αυτή, μέσα από τη μηχανή προσπαθεί να «βουτήξει» στα μάτια τους και να δει μέσα τους.


Για την Μιχαέλα Νόροκ αυτή η ομορφιά δεν έχει όρια. Παρά την πίεση που δέχονται γυναίκες, αλλού να νιώθουν ελκυστικές και αλλού σεμνές. Μπορεί να την βρεις σε ένα Αφρικάνικο χωριό ή έναν Ευρωπαικό ουρανοξύστη, σε ένα χαμόγελο, μια χειρονομία, ένα έντονο βλέμμα, μερικές ρυτίδες ή σε μια ιστορία. Και είναι κάτι παραπάνω από όσα βλέπουμε στα media. Κρύβεται στις διαφορές που βλέπουμε γύρω μας και μας μαθαίνει να είμαστε ανεκτικοί και γαλήνιοι για να είμαστε ευτυχισμένοι. Ακόμα και αν χρησιμοποιείται σαν άλλοθι για συγκρούσεις και μίσος. Για την Μιχαέλα οι διαφορετικές όψεις της ομορφιάς μας δείχνουν πώς να φτιάξουμε μεταξύ μας μονοπάτια όχι σύνορα.

Σήμερα , μετά από τέσσερα χρόνια στο δρόμο, ονειρεύεται το βιβλίο της να μπει σε όσα περισσότερα σπίτια στον πλανήτη μπορεί. «Ώστε το μήνυμα της αγάπης της αποδοχής και της ομορφιάς να ακουστεί και να διαρκέσει. Θα ενδυναμώσει τις γυναίκες παντού. Και χάρη σε αυτό θα μπορέσω να συνεχίσω το πρότζεκτ μου, μιας και εκεί έξω υπάρχουν πολλά πρόσωπα και μέρη που περιμένουν να τα ανακαλύψω».

 

Φωτογραφίες Courtesy Mihaela Noroc

Εγγραφή στο Newsletter

Εισάγετε το email σας για να εγγραφείτε στο newsletter

Σας ευχαριστούμε! Είμαστε χαρούμενοι που γίνατε συνδρομητής μας. Σας έχουμε στείλει ένα σύνδεσμο στο email που μας δώσατε. Παρακαλώ χρησιμοποιήστε αυτόν τον σύνδεσμο για να πιστοποιήσουμε το email σας και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας.
Αποδέχομαι τους όρους χρήσης Δες Όρους και Συνθήκες.